In de regio's bouwen we eraan
We laten zien wat we gemaakt hebben, en zien het geheel waar ons stuk bij hoort. En we vragen elkaar: wie doet dit ook al, wie heeft hier ideeën over?
Regio's, overheid, ervaringsdeskundigen, professionals en inwoners: we leren hier samen hoe mentale gezondheid van ons allemaal wordt.
Het kompas begint bij wat we waardevol vinden. Je kunt niet doen zonder het denken mee te nemen, niet organiseren zonder allebei, en niet leren zonder alle drie.
Een ecosysteem mentale gezondheid is wat er ontstaat als iedereen in een regio die met mentale gezondheid te maken heeft, gaat samenwerken alsof het één geheel is. Inwoners, ervaringsdeskundigen, huisartsen, de gemeente, de ggz, het buurthuis.
Niet eerst een diagnose en een wachtlijst, maar een ontmoeting: iemand die door jouw ogen probeert te kijken, met je zoekt naar woorden voor wat er gebeurt, en het met je uithoudt als er niet meteen een antwoord is. Van daaruit kan veel van betekenis zijn: de mensen om je heen, de buurt, lotgenoten, online, en de professional als dat nodig is.
Elke regio maakt het op haar eigen manier. Wat ze delen, is een kompas, en vier vraagstukken waar ze samen praktijk van proberen te maken.
We laten zien wat we gemaakt hebben, en zien het geheel waar ons stuk bij hoort. En we vragen elkaar: wie doet dit ook al, wie heeft hier ideeën over?
Onze ervaring hoort bij elk principe, ook bij bestuur, geld en meten. We lezen mee, praten mee, en zeggen het als iets niet klopt.
We zien wat regio's in de praktijk tegenkomen en welke vakken nog leeg zijn. Daarmee maken we het kader, samen met de mensen die het moeten gaan dragen.
Hierboven staat wat het is. Daarna de cyclus: vier vragen die we ons blijven stellen. Hoe kijken we, wat doen we, wat loopt vast, en wat leren we ervan.
Wat we tot nu toe met elkaar zien. Neem eruit wat helpt, laat weg wat niet past, en zeg het als iets niet klopt.
Het stelsel is zo niet houdbaar, en er komt ruimte voor praktijktoetsen. Eén daarvan gaat over ecosystemen mentale gezondheid. Het ontwerp moet er in het voorjaar van 2027 liggen. Wat we nu doen, vormt het mee.
Onze vraagWat betekent dit voor de stukken en tafels waar we dit jaar al aan werken?
De vraag is niet of we de grenzen van het stelsel verkennen. De vraag is hoe dat veilig kan. Wat via de netwerken en werkagenda's al loopt, en het ecosysteem, staan niet tegenover elkaar. Ze kunnen elkaar versterken.
Onze vraagWaar lopen die twee sporen bij ons al door elkaar, en waar schuren ze?
Het gesprek, de gemeenschap, de flexibele professional en de digitale gemeenschap helpen wat er al gebeurt om echt anders samen te werken. En wie een transitie in gaat, komt door een periode van chaos. Wie dat vooraf weet, leest de chaos niet als bewijs dat het niet werkt.
Onze vraagWat gebeurt er bij ons al dat een brug nodig heeft om meer te worden?
Steunpunten, sociaal verwijzen, het verkennend gesprek, groepsaanbod: het zijn functies die pas werken als ze ergens samenkomen. Het ecosysteem is die samenkomst, de manier waarop losse projecten en geldstromen met elkaar gaan leren.
Onze vraagWie schrijft bij ons de zin over het ecosysteem in de stukken die ertoe doen?
Zet per bouwsteen naast elkaar wat er nodig is aan geld, kwaliteit, systemen en afspraken. De lege vakken zijn het werk. Wat een regio niet alleen kan vullen, is precies waar de praktijktoets over gaat.
Onze vraagWelk vak is bij ons het leegst, en wie zou het met ons willen vullen?
Er is geen lidmaatschap en geen toegangsprijs. Het kost eigen uren, en de bereidheid te delen wat niet lukt. Niemand spreekt namens een regio.
Onze vraagWat brengen we in, wat hebben we van elkaar nodig, en wie ontbreekt er nog aan tafel?
Meet je een ecosysteem met de maat van het systeem dat het wil veranderen, dan bewijs je nooit wat je wilt laten zien. Daarom praten de mensen die het werk doen mee op het moment dat de doelen worden gemaakt. Leren en meten horen vooraan, niet achteraan.
Onze vraagWat zou onze meetlat moeten laten zien, zodat we er zelf iets van leren?
We schrijven een kompas op, en het wordt gelezen als blauwdruk. We vragen of mensen erachter staan, terwijl ze dat nog niet kunnen zeggen. We hebben ruimte en mandaat nodig, terwijl er nog niemand is die dat mandaat kan geven. We vragen om tijd en geld, en hebben er ook zelf belang bij. Het hoort allemaal bij elkaar. Het lost niet op, we dragen het samen.
Onze vraagWelke spanning dragen wij, die hier nog niet staat?
Bij elk principe hoort dezelfde vraag: hoe is ervaringsdeskundigheid hier vertegenwoordigd? Ook bij bestuur, geld en meten. Juist daar.
Wat het ecosysteem in een regio is, in eigen woorden.
Per bouwsteen: wat er gebeurd is, wat draagt, wat kwetsbaar is, wat de volgende stap tegenhoudt.
Dezelfde bouwsteen uit verschillende regio's naast elkaar, zodat we zien hoe een ander het doet en wie we kunnen bellen.
Groeit vanzelf meeSoms heeft een ander al een antwoord op de vraag waar we mee zitten. Wie regelt het verkennend gesprek al zonder verwijzing? Wie heeft een groep met ervaringsdeskundigen die goed loopt? Een vraag die hier staat, zien de anderen.
Iedere regio bouwt haar eigen ecosysteem. Toch lopen we vaak tegen dezelfde vragen aan, en wat in de ene regio werkt, helpt in de andere. Daarom is er deze tafel: om te laten zien waar we trots op zijn, waar we aan bouwen, en om aan te schuiven als je iets herkent.
Je zag iets dat je herkent. Je wilt weten hoe een ander het doet, of laten zien wat je zelf al doet. Daar is geen aanmelding voor nodig.
Je komt terug omdat het iets oplevert. Je brengt een vraag in en denkt mee met die van een ander.
Je werkt vanuit hetzelfde kompas en draagt mee aan het geheel. Dat beslis je niet alleen, en ook niet iemand anders voor jou. Het groeit, en we zien het samen.
Wie aan tafel zit, kijkt ook wie er nog ontbreekt.
Wat op tafel komt, hoort bij een van de vier velden.
Waar we trots op zijnwacht op de regio's
Waar we aan bouwenwacht op de regio's
Waar we trots op zijnwacht op de regio's
Waar we aan bouwenwacht op de regio's
Waar we trots op zijnwacht op de regio's
Waar we aan bouwenwacht op de regio's
Waar we trots op zijnwacht op de regio's
Waar we aan bouwenwacht op de regio's
De stapel: wat ons anders liet kijkentien voorbeelden · nog lang niet af
Ruimte voor wat we lezen
Het verkennend gesprek, groepen, de flexibele professional, digitaal: nog te ordenen
Geld, kwaliteit, systeem en governance: nog te ordenen
Meten, monitoren, evalueren: nog te ordenen
Deze plek is van iedereen die eraan bouwt: regio's, overheid, ervaringsdeskundigen, professionals, inwoners en denktanks. De naam is vastgelegd. Wie hem gaat houden, zoeken we samen uit.
Contact: info@ecosystemenmentalegezondheid.nl
Dit is al zo'n vijftien jaar onderweg, lang voordat het een naam had. Er zijn al veel proposities geweest. De laatste, begin 2026, bracht partners bij elkaar en zette dit in gang. Die blijft bewaard zoals hij was.
Nu zijn we op weg: routes naar ecosystemen. Straks heet het weer anders, en dan gaan we door.